Bijles Schoolvakken Talen Muziek Kunst en Recreatie
Delen

Zij Legden de Basis Voor Jouw Natuurkundelessen

Vertaald door Boris, gepubliceerd op 09/08/2019 Blog > Schoolvakken > Natuurkunde > Beroemde Natuurkundigen en hun Ontdekkingen

Bij het schrijven van dit artikel kwamen we een dilemma tegen: hoe kunnen we ze het beste opsommen?

Chronologisch – te beginnen met de allereerste en een weg vooruit in de tijd banen? Of, omgekeerd, beginnend met bekende natuurkundigen die nog leven en vervolgens terug werken?

Hoe ver terug moeten we gaan …

Misschien moeten we een paar studierichtingen selecteren: kwantumfysica, theoretische fysica en astrofysica, en geschikte namen vinden wiens uitvindingen voor vernieuwingen in hun vak zorgden.

Het veld is allesomvattend, hoe kun je slechts een paar disciplines selecteren om te markeren? Zo piekeren we voort…

Moeten we alleen Europese natuurkundigen overwegen – er zijn er genoeg! Maar hoe zit het dan met de verbazingwekkende ontdekkingen die elders door wetenschappers en kosmologen in andere continenten zijn gedaan?

Bovendien kent de wetenschappelijke gemeenschap geen grenzen of patriottische trots; ze opsplitsen per land zou eigenlijk een beetje onethisch zijn.

Zelfs nu blijft het raadsel bestaan, maar we hebben eindelijk besloten hoe we dit artikel moeten beginnen: door een zeer ondervertegenwoordigde demografie te noemen in elk wetenschapsgebied, laat staan ​​natuurkunde.

In de hoop dat Newton’s eerste bewegingswet op mijn gedachten van toepassing zal zijn, hopen we dat ze samenvallen in een volledige samenvatting van de grootste natuurkundigen aller tijden.

Zie jij Marie Curie op de foto? Marie Curie wordt wel de grootste vrouwelijke wetenschapper ooit genoemd | Bron: Wikimedia Images

De Grootste Vrouwen Uit De Natuurkunde

De lijst van vrouwen in de natuurkunde is om meer dan één reden buitengewoon kort. Toch zijn er die pioniers die in alle disciplines, inclusief Marie Curie, de top hebben bereikt en zich door niets hebben laten stoppen in hun zoektocht naar kennis.

We verlenen haar de eer om bovenaan onze lijst van vrouwelijke fysici te staan ​​die niet meer leven.

Vroegere Vrouwelijke Natuurkundigen

Marie Curie is de eerste vrouw ooit die een Nobelprijs kreeg en de enige vrouw die tweemaal die felbegeerde prijs kreeg.

Hoewel ze het meest bekend staat om haar bijdragen op het gebied van chemie voor het ontdekken en benoemen van twee elementen, was haar eerste Nobel, gezamenlijk toegekend aan haar man en Henri Becquerel in 1903, voor onderzoek naar stralingsfenomenen.

Ze was aanvankelijk niet genomineerd, maar de Zweedse wiskundige Magnus Mittag-Leffler waarschuwde Pierre Curie, die vervolgens de Nobelcommissie wees op haar uitzonderlijke werk.

Toch maakten de Curies, volledig toegewijd aan hun werk, de reis naar Zweden pas in 1905, en alleen omdat aanwezig zijn om de prijs te aanvaarden en het houden van een toespraak verplicht was.

Vandaag de dag wordt Marie Curie nog steeds gezien als een van de grootste wetenschappers aller tijden.

Amalie Emmy Noether – maart 1882 tot april 1935

Emmy, vooral bekend als wiskundige, leverde tijdens haar loopbaan fantastische bijdragen op het gebied van theoretische fysica.

Als pionier in de abstracte algebra weigerde ze te accepteren dat vrouwen geen kennis moesten nastreven, dus ging ze ondergronds en bleef ze de geest van haar studenten en het gebied van de natuurkunde verrijken, zelfs toen ze geen les mocht geven in nazi-Duitsland.

Veel prominente wetenschappers van haar tijd bestempelden haar als de belangrijkste vrouw in de geschiedenis van de wiskunde; een onderscheid dat vandaag nog steeds geldt.

Chien Shiung Wu – mei 1912 tot februari 1997

Ze had als bijnaam de Chinese Marie Curie, de First Lady of Physics en de Queen of Nuclear Research, en het werk van mevrouw Wu omvat het scheiden van uranium door gasvormige diffusie en het Manhattan Project.

Ze is echter het best bekend om het Wu-experiment.

De Nobelprijs voor die ontdekking ging naar haar collega’s, maar ze kreeg wel de allereerste Wolf Prize in Natuurkunde.

Ze is daarmee de enige vrouw die die prijs ooit heeft gewonnen!

Maria Goeppert Mayer – juni 1906 tot februari 1972

De tweede vrouw die ooit een Nobelprijs won. Theoretisch natuurkundige Maria Mayer staat bekend om het nucleaire schaalmodel van de atoomkern.

Ze staat ookbekend voor haar afstudeerscriptie over twee-fotonenabsorptie door atomen – een theorie die moeilijk te bewijzen was toen ze werd gepubliceerd, maar die met de komst van lasers gemakkelijk kon worden onderbouwd.

Tegenwoordig vertegenwoordigt de Goeppert-Mayer-eenheid (kortweg GM) de eenheid voor twee-fotonenabsorptiedoorsnede.

Lise Meitner – november 1878 tot oktober 1968

Ze staat bekend omdat ze hielp bij het ontdekken van nucleaire splijting, en werd gediscrimineerd door het Nobelcomité, dat alleen haar onderzoeksmedewerker de prijs voor hun gezamenlijke ontdekking toekende.

De Duitse was de eerste vrouwelijke professor en afdelingshoofd aan het Kaiser Wilhelm Institut … hoewel ze werd ontslagen tijdens de opkomst van het nazisme.

Ze vluchtte uiteindelijk naar Zweden, waar ze de rest van haar leven bleef.

Deze briljante geest zet een standaard die andere vrouwelijke natuurkundigen tegenwoordig gretig volgen. Lees meer over hen hieronder.

De huidige vrouwen van de natuurkunde

  • Jocelyn Bell Burnell: de eerste persoon die pulsars waarneemt
  • Sandra Faber, deed baanbrekende studies over de evolutie van sterrenstelsels
  • Fabiola Gianotti, de baas van CERN
  • Joan Feynman Deed een studie naar zonnedeeltjes en -velden; ook bedenkt vanwege het ontdekken van de oorsprong van auroras
  • Lene Hau deed een studie naar het vertragen en uiteindelijk afstoppen van een lichtstraal

Leer van de grootste namen ooit Wie de geschiedenis kent, begrijpt het heden ook beter | Bron: Pexels

De Grootste Mannen in De Natuurkunde

Omdat het vak historisch gezien overwegend mannelijk is, is het veel moeilijker om belangrijke prestaties te selecteren in dit artikel – bijvoorbeeld omdat elke bijdrage significant is.

Voor nu zullen we de enorme namen negeren – Isaac Newton, Albert Einstein en Stephen Hawking om ons te concentreren op degenen die op andere manieren hun stempel hebben gedrukt, vaak gebaseerd op het werk van de groten.

Niels Bohr (oktober 1885 – november 1962) gaf fundamentele input voor het begrijpen van de structuur van het atoom en de kwantumtheorie, en in het complementariteitsbeginsel werd zijn erfenis vastgelegd.

Niet in de laatste plaats omdat zijn vader en jongere broer ook mannen van de wetenschap waren, won de jonge Nils, terwijl hij nog op de universiteit zat, een prijs voor het vinden van een manier om de oppervlaktespanning van vloeistoffen te meten … door eerst zijn eigen testapparatuur te maken!

Tegenwoordig stimuleert het Nils Bohr Institut in Kopenhagen studies in biofysica, deeltjesfysica, kwantummechanica en nanotechnologie, naast andere disciplines.

Max Planck (april 1858 – oktober 1947) won de Nobelprijs voor Natuurkunde in 1918 voor zijn bewering van de kwantumveldentheorie.

Hij kwam uit een familie van intellectuelen; hun interesses waren echter meer gericht op theologie dan op wetenschap. Zijn leraar op de middelbare school, Hermann Müller, wekte zijn nieuwsgierigheid en zijn levenslange liefde voor wetenschap op door hem te begeleiden in astronomie, mechanica en wiskunde.

Tegenwoordig dragen maar liefst 83 wetenschappelijke instellingen zijn naam, die allemaal verschillende disciplines bestuderen.

Paul Dirac (augustus 1902 – oktober 1984) kwam al snel onder de aandacht van de gevestigde natuurkundegemeenschap voor zijn werk aan de fundamenten van de kwantummechanica en kwantumelektrodynamica.

Het is echter de Dirac-vergelijking die hem onsterfelijk maakte. Hierdoor kon men fermiongedrag begrijpen en, hoewel het nog niet was onderzocht, het bestaan ​​van antimaterie.

Afkomstig uit een normale stad in Engeland zonder een vleugje wetenschappelijke aanleg, studeerde hij hard zodat hij opeenvolgende beurzen kon verdienen die zijn inschrijving bij Cambridge mogelijk zouden maken, waar hij wiskunde studeerde en zich liet inspireren door de Algemene Relativiteitstheorie.

Na zijn dood richtte het Institute of Physics (VK) de Paul Dirac-medaille op voor uitstekende bijdragen aan de theoretische fysica.

De eerste drie ontvangers van die prijs waren Stephen Hawking, John Stewart Bell en Roger Penrose – dat zegt genoeg.

Richard Feynman (mei 1918 – februari 1988) was pionier op het gebied van quantum computing en introduceerde het concept van nanotechnologie.

Hoewel zijn vader niet betrokken was bij de wetenschap – hij was een verkoopmanager – moedigde hij zijn zoon aan om alles in twijfel te trekken. Als kind had Feynman al zijn eigen thuislaboratorium, waar hij kon knutselen met radio’s en zelfs een huisalarmsysteem bouwen.

Zijn zus, negen jaar jonger, werd door hun moeder ontmoedigd van wetenschappelijk onderzoek – want zo was het toen. Desondanks waren de broers en zussen heel goed bevriend en onder begeleiding van haar oudere broer werd Joan Feynman een bekende astrofysicus (zie bovenstaande tabel).

Samen met onze volgende eerbiedwaardige natuurkundige (en enkele anderen) werkte Richard aan het Manhattan Project.

Het Manhattan Project was desctructief Bij het Manhattan Project kwamen de grootste namen samen | Bron: Wikimedia

Enrico Fermi (september 1901 – november 1954)

Fermi was zowel thuis in de theoretische fysica als bij experimentele fysica, en werd beroemd met het ontwerpen van vergelijkingen die aan elke theorie zouden kunnen voldoen en ging hij vervolgens naar het laboratorium om ze te bewijzen.

Fermi werd geboren in Rome en als jongste van drie kinderen, schaduwde Enrico zijn broer voortdurend; beide leken een passie te hebben voor het bouwen van dingen, inclusief elektromotoren.

En toen, uit een boek dat toevallig op een markt werd gevonden, werd de jonge Fermi gegrepen door natuurkunde en voerde experimenten uit met zijn vriend Enrico Persico.

Jaren later, bij het inleiden van Fundamentals of Einstein Relativity, wees hij op de enorme hoeveelheid potentiële kernenergie binnen die vergelijking.

Fermi wordt vandaag gezien als de architect van het nucleaire tijdperk en de architect van de atoombom.

Nadat hij het uitsluitingsprincipe van theoretisch fysicus Wolfgang Pauli had bewezen, werden fermionen, naar hem genoemd.

Natuurlijk was een dergelijke geest nodig bij het Manhattan Project en Fermi deed mee.

Zijn bijdrage was van vitaal belang voor de bouw van de atoombommen die een einde maakten aan de Tweede Wereldoorlog, maar de menselijke tol woog zwaar op hem.

Hij voerde later campagne tegen het bouwen van de waterstofbom, maar zijn smeekbeden werden genegeerd.

Zo’n intellect, getrouwd met een onwrikbaar gevoel voor ethiek, is wat onze wetenschappelijke gemeenschap tegenwoordig meer nodig heeft dan wat dan ook.

Gelukkig zijn er nog natuurkundigen die nog steeds leven en de volgende generatie natuurkundeleerlingen alles leren.

  • Edward Witten onderzoekt snaartheorie, kwantumtheorie en andere gebieden van wiskundige fysica
  • Steven Weinberg, een onderzoeker die de zwakke kracht en elektromagnetisme verenigde
  • Roger Penrose, bekend om zijn onderzoek naar het verband tussen fysica en bewustzijn
  • Alan Guth, pionier van de kosmische inflatietheorie
  • Peter Higgs, deed onderzoek naar subatomaire deeltjes; het Higgs-boson draagt zijn naam.

Een bekende vergelijking Zal jij ooit zo’n grote formule op je naam hebben staan? | Bron: Pexels

Delen

Onze lezers vinden dit artikel leuk
Heeft dit artikel je de informatie kunnen geven waar je naar op zoek was?

Had je hier echt helemaal niks aan?Volgende keer zullen we beter ons best doen!Oef, het gemiddelde! Niet beter dan dat?Bedankt! Stel je vragen hieronder in de comments.Het was een plezier je te kunnen helpen! :) (Beoordeel als eerste dit artikel)
Loading...
avatar